วันนี้ ได้ค้นพบสัจธรรมไหม่(แต่เก่าแล้ว) และเกิดคำถามสงสัยขึ้นมา
เนื่องจากว่า ไปนั่งกินข้าวที่ร้านข้าวต้ม อาหารตามสั่ง
ก็นั่งข้าง ๆ วงเหล้าเบียร์กลุ่มหนึ่ง มีบรรดาสมาชิกชาย หญิง
เพื่อน ๆ กัน และได้ยินประโยคหนึ่งเล็ดรอด ออกมา คือ
"แฟนนะเลิกกันก็แค่คนไม่รู้จักกัน แต่เพื่อนก็คือเพื่อน"
รู้สึกสะอึกในใจ เกิดคำถามขึ้นมาโดยทันที
แฟน มันก็คือ คนที่เรารัก อยากใกล้ชิด หรืออะไรต่าง ๆ นา
แต่ทำไมเลิกกัน กลายเป็นคนไม่รู้จักกัน ทั้ง ๆ ที่เคยรักกัน
ทำให้ลองนึกไปว่า ตั้งแต่ ผ่านเรื่องราว ทั้งส่วนตัว ส่วนหัว
หรือ ประสบการณ์ ส่วนอื่น ๆ จากคนรอบข้างแล้วก็ตาม
ก็รู้สึกได้อย่างนั้น เหมือนกันว่า เป็นแฟนกัน
พอเลิกกันก็แค่คนไม่รู้จักกัน เป็นไปอย่างนั้นจริง ๆ
คำถามจะตามมาว่า ทำไม ทำไม ทำไม
ทั้ง ๆ ที่คนสองคนรักกันได้ระยะเวลาหนึ่งรู้สึกดีต่อกัน และทุ่มเทเสียสละ
หรือ แล้วแต่นิยามตามความรู้สึก ของคนสองคนที่ร่วมทางกัน
มันถึงพังทลายเพียงแค่ว่า เลิกกัน ไม่ว่าจะเกิดจากเหตุผลอะไรก็ตาม
สิ่งที่รู้สึกแล้วลองนึกถึง ไม่เสียดายความรู้สึกดี ๆ ที่มีต่อกัน
ในช่วงเวลาหนึ่ง ๆ กันเลยหรอ หรือ รักมากก็เกลียดมาก
แต่จริง ๆ มองลึกลงไป มันอาจจะเกิดจากทิฐิ หรือ ไม่ปล่อยวางหรือเปล่า
ตัวเราเองก็ไม่รู้คำตอบ เพียงนึกเพียงว่า ถ้าเป็นอย่างนั้น
การที่เราอยากจะรู้จักคนหนึ่งนาน ๆ ในฐานะที่เขาเป็นเพศตรงข้ามกับเรา
ถ้าไม่อยากเสีย เพื่อนดี ๆ สักคนหนึ่งไป อย่าริไปเป็นแฟนกันใช่ไหม
ถ้าไม่แน่ใจจริง ๆ ว่า จะรักและจะอยู่ด้วยกันตลอดไป
เพื่อรักษาสัมพันธ์ภาพดี ๆ นั้นไว้ ก็ต้องอยู่ในสถานะที่ปลอดภัย
ที่เป็นอะไรก็ได้ที่ไม่ใช่แฟน
ถ้าไม่ใช่แฟน แล้วจะเป็นอะไรน้า ตู้เย็นมั้ง!!!!
อิอิ
^______^
